എത്രയോ വൈകുന്നേരങ്ങളില്‍ അസ്തമയ സൂര്യന് ഒപ്പം ഓടികളിച്ചു ഞാന്‍ ഇവിടെ...അപ്പോള്‍ ഒന്നും ഈ നെല്പ്പാ ടങ്ങള്‍ എന്നോട് 
കഥപറയുന്നതായി തോന്നിയില്ല...ഇന്നകലെയിരുന്ന്‍ ഈ കാഴ്ചകള്കണ്ട്
കണ്ണുകള്‍ ഓടിക്കളിക്കുമ്പോള്‍ എന്നോട് ഈ നെല്പാ‍ടങ്ങള്‍ കഥപറയുന്നു....എന്നെ കുറിച്ച്,ഞാന്‍ മറന്ന എന്റെ ബാല്യത്തിന്റെു ഓര്മകളെ കുറിച്ച്...ഏതോ പുസ്തകത്തില്‍ ആരോ എന്നെ അക്ഷരങ്ങളാക്കി കുറിച്ചുവച്ചത് പോലെ....ശ്യാംഷാനവാസ്‌

ഏകാന്തതയുടെ കൂട്ടുകാരന്‍.......,..

ഏകാന്തതയുടെ കൂട്ടുകാരന്‍........,...

                                            (നന്ദി ഗൂഗിള്‍)).),)

ഏകാന്തത ഒരുപാട്

ഇഷ്ട്ടപെടുന്നവന്‍

മനസ്സും ശരീരവുമെന്നപോല്‍.,...

ഏക്കാന്തതയില്‍ വിദുരതയിലേക്ക്

കണ്ണുകള്‍ പായിച്ചിരുന്നു

കാലത്തിന്റെ ഘടികാരം

വിശ്രമമില്ലാതെ

ചലിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴും,

സ്വൈര്യ മനസ്സിനായി

ഹൃദയത്തിന്‍റെ വിലാപങ്ങള്‍

ഏകാന്തതയില്‍ പറിച്ചുനട്ടു...

ചിലപ്പോള്‍ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു

ചിലപ്പോള്‍ പൊട്ടികരഞ്ഞു,

പരസ്പരം പരിചയമില്ലാത്ത

മട്ടില്‍ ഏകാന്തത മൌനം തുടര്‍ന്നു...

ഒപ്പം ചിരിക്കില്ലാ,കരയില്ലാ

പിണക്കവുമില്ലാ,പരിഭവവുമില്ലാ

കാരണം ഏകാന്തത 

അവന്‍റെ കൂട്ടുകാരനല്ല...

ഏകാന്തതക്ക് ആരുടേയും

കൂട്ട് വേണ്ട

അവന് ഏകാന്തതയുടെ

കൂട്ട് വേണുന്നത്പോലെ...

എങ്കിലും

വിലാപങ്ങളെ പേടിച്ച്‌

ഏകാന്തതയെ കൂട്ടിന് കൂട്ടുന്നവനെ   

ഏകാന്തത ഒറ്റപെടുത്തില്ലാ

അവന്‍ ഒറ്റപ്പെടുത്തിയാലും...

     ശ്യാം ഷാനവാസ്‌,പുനലൂര്‍ 

നീയും നിന്റെ ഓര്മലകളും...

എത്ര ചിരിച്ചിട്ടും 
ആ ചിരിക്ക്
നൊമ്പരങ്ങള്‍ 
മറയ്ക്കാന്‍ കഴിയുന്നില്ലാ...

എത്ര കരഞ്ഞിട്ടും
ആ കണ്ണ്നീരിന്
വേദന മാറ്റാന്‍ കഴിയുന്നില്ലാ...

ഇനിയും ചിരിപ്പിക്കാനും
കരയിക്കാനും നീയും നിന്റെ ഓര്മലകളും...
      ശ്യാംഷാനവാസ്‌,പുനലൂര്‍